διακρούω
διακρούω, to prove by knocking
Could not find διακρούοντα in Logeion dictionaries.
διακρούοντα present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle neuter accusative plural, present active participle masculine accusative singular of διακρούω
- knock or drive through, ὅταν οἱ σφῆνες διακρουσθῶσιν Thphr. CP 2.15.4; knock off, δεσμά Paus. 4.17.1.
- 2 prove by knocking or ringing, as one does an earthen vessel, δ. εἴτε ὑγιὲς εἴτε σαθρὸν φθέγγεται Pl. Tht. 179d, cf. Luc. Par. 4:—perh. in a similar sense in IG 7.3073.164 (Lebad.).
- II Med., drive from oneself, get rid of, τοὺς Ἕλληνας Hdt. 7.168; πρόσοδον [πρέσβεων] D.H. 3.3; μακρὰς στρατηγίας Plu. Nic. 6; evade, διακρούεσθαι τὸ δίκην δοῦναι D. 21.128; διακρούεται τὰ χρήματα ἐκτῖσαι POxy. 71 i 13 (iv A.D.); δ. τινά evade his creditor by delays, of a debtor, D. 34.13; δ. τοὺς λοιδοροῦντας Plu. Adul. 2.70d; δ. τοὺς κυρίους μὴ καταθεῖναι D. 38.12; so δ. τὸν παρόντα χρόνον Id. 19.33; evade, slur over a difficult question, ψιλῇ παρατηρήσει A.D. Pron. 41.8; evade an argument, Sor. 1.58: abs., practise evasions and delays, D. 21.186, 201, POxy. 237 viii 10 (ii A.D.):—Pass., διακρουσθῆναι τῆς τιμωρίας escape from punishment, D. 24.132.
- III hinder, entangle, ἑαυτὸν διακρούειν ἐν τοῖς πράγμασι Plu. Profect. 2.80d.
- IV intr., break away, escape, Numen. ap. Eus. PE 11.18.
- V Med., put aside for oneself, conceal, embezzle, χόρτον PSI 4.354.7 (iii B.C.).
A tr.
I
1 sacar golpeando en v. pas.
ὅταν οἱ σφῆνες διακρουσθῶσιν
2 golpear como medio de comprobación
εἴτε ὑγιὲς εἴτε σαθρὸν φθέγγεται
διακρούων τὰ δ[ιάκε]να τῶν τριμμάτων
• en el baile golpear el suelo con los pies
ζυγίην Γαλάτεια διακρούουσα χορείην
zapateando Galatea una danza nupcial
• mús., ref. a un instrumento de cuerda pulsar en v. pas.
(φόρμιγξ)
3 quebrar, romper
ἡ τῶν φωνηέντων παράθεσις ... διακέκρουκε τὸ συνεχὲς τῆς ἁρμονίας
II gener. en v. med.-pas.
1 librarse, verse libre de
οὕτω διεκρούσαντο τοὺς Ἕλληνας
πῶς ἂν διακρουσαίμην ... τὴν γυναῖκα
• rechazar
ἀπὸ τοῦ σώματος διακρούονται ... πᾶν τὸ φερόμενον ... βέλος
2 evitar, eludir ref. a pers. y abstr.
ὡς δ' ᾐσθόμην αὐτὸν διακρουόμενόν με
τὰς ἄλλας ... φυλακάς
τὰς μὲν ἐργώδεις ... διακρούεσθαι στρατηγίας
κἂν ἀνθρώπους διακρουσώμεθα ἐπιορκοῦντες, θεὸν δὲ οὐδαμῶς
διακρούεσθαι ἢ παρατείνειν τὴν ἀπόδοσιν ἐπιχειροῦσι
intentan eludir o demorar el pagoψιλῇ παρατηρήσει τὰ τοιαῦτα διακρούεσθαι
ὅρα δὴ πῶς ἂν τοῦτο διακρούσαιο
• c. inf.
ἐφοβούμην ἂν μὴ ... διακρούσηται τούτῳ τὸ δίκην ... δοῦναι
temería que por esto evitara pagar su castigo
• en v. pas. verse privado de c. gen.
οὐκ ᾤετο δεῖν διακρουσθῆναι τῆς τιμωρίας
3 interrumpir c. ac. de pers.
ὅκως ... σὺ ἐλεγχθεὶς διακρούσῃ τοὺς ἀκαίρους γέλωτας
αὐτόν
ἑαυτὸν διέκρουεν ἐν τοῖς πράγμασι
se interrumpía a sí mismo en medio del discurso
4 colocar aparte, ocultar
διεκρουσάμην τὸν χόρτον ... ἵνα μὴ ἀπενεχθῆ<ι>
5 en razonamientos refutar
τοὺς λόγους
B intr. zafarse, desentenderse
διεκρούσατο ... εἰς τὰ Παναθήναια φήσας ἀποπέμψειν
se zafó diciendo que los devolvería por las Panateneas
• escabullirse, pasar inadvertido
τῷ μὲν ἠδικηκότι σιγᾶν ἐξήρκει καὶ διακρουσαμένῳ τὸν παρόντα χρόνον
1. act. onderzoeken (door te bekloppen):
2. med. van zich afslaan; overdr. ontlopen, vermijden, met acc.:
1) hindurchschlagen ; σφῆνας, durchtreiben, Theophr.; ein irdenes Gefäß durch Anklopfen prüfen, ob es einen Riß hat, Luc. parasit. 4 ; vgl. Schol. Ar. Ran. 78 ; dah. übertr., erproben, untersuchen ; τὴν οὐσίαν, εἴτε ὑγιὲς εἴτε σαθρὸν φθέγγεται Plat. Theaet. 179d.
2) unterbrechen, hindern ; διακρουσθῆναι τῆς τιμωρίας, an der Bestrafung, Dem. 24.132 ; ἑαυτὸν ἐν τοῖς πράγμασιν Plut. prof. virt. sent. p. 255. – Med., von sich zurückstoßen, abweisen ; Plut. Cat. min. 30 ; δεήσεις, Caes. 66 ; ἀπορίαν, beseitigen, Philop. 14 ; bes. eine Anklage durch falsche Entschuldigungen ; τοὺς Ἕλληνας, d.i. hinhalten, täuschen, Her. 7.168 ; durch Aufschub u. Ausflüchte ausweichen, τινά, Dem. 24.13 ; τὸν παρόντα χρόνον, verzögern, 19.33, vgl. Plut. Caes. 64 ; entgehen, φυλακάς 24.36, u. öfter ; προφάσει, Dion.Hal. 10.17 ; θεραπείαις τισὶ τὴν ὀργήν, Strab. XIV p. 674 ; τὴν δίκην, Plut. Num. 12 ; τὴν πρόσοδον, Dion.Hal. 3.3.
- Ito prove by knocking or ringing, as one does an earthen vessel, Plat.
- IIin Mid. to drive from oneself, get rid of, elude, τινα or τι Hdt., Dem.: to evade his creditor by delays, of a debtor, Dem.: absol. to practise evasions, Dem.:—Pass., διακρουσθῆναι τῆς τιμωρίας to escape from punishment, Dem.