διαμεθίημι
διαμεθίημι, to let go, give up, leave off
Could not find διαμεθεὶς in Logeion dictionaries.
διαμεθεὶς aorist active participle masculine nominative singular, aorist active participle masculine vocative singular of διαμεθίημι
διαμεθίημι,
- leave off, μόχθον E. Ba. 627; give up, τι Id. El. 978.
dejar, abandonar
ξίφος
τόνδε μόχθον
πατρώιαν ... τιμωρίαν
δια·μεθίημι (seul. part. ao. διαμεθείς)
1 laisser aller, lâcher, renoncer à, acc. Eur. Bacch. 627 et 635 ||
2 abandonner, remettre : τινί τι, Eur. El. 978, qqe ch. à qqn.
διαμεθίημι, (ἵημι), fahren lassen, loslassen ; ξίφος, μόχθον, Eur. Bacch. 635, 627.
διαμεθίημι
fut. -μεθήσω
- to let go, give up, leave off, Eur.