διαμασητέον
διαμασητέον, one must chew
διαμᾰσ-ητέον,
- one must chew, Apollon. ap. Gal. 12.999.
hay que masticar
ἐλαίας ἁλμάδας
ἀνδράχνην
διαμασητέον, one must chew
hay que masticar
ἐλαίας ἁλμάδας
ἀνδράχνην