διανεμόομαι
διανεμόομαι, to flutter in the wind
διᾰνεμόομαι, (ἄνεμος) Pass.,
- flutter in the wind, Luc. Im. 7, AP 9.777 (Phil.); to be blown away by the wind, Eun. Hist. p.269 D.
agitarse en el viento
ἐσθῆτα ... ποιησάτω ... ὡς διηνεμῶσθαι
un escultorδιηνεμωμέναι ... ἔθειραι
• en v. pas. ser arrastrado por el viento fig. de ciertas leyes
κονιορτοῦ παντὸς πρὸς τὸ ... διανεμοῦσθαι παραφορώτεροι
más vacilantes que cualquier polvareda en que se las lleva el viento
δι·ανεμόομαι-οῦμαι [ᾰ] (seul. pf. pass.) être agité par le vent, flotter au gré du vent, Luc. Im. 7 ; Anth. 9, 777.
διανεμόομαι, vom Winde durchweht werden, im Winde flattern ; Luc. Imag. 7 ; Philp. 50 (IX.777) ἔθειραι διηνεμωμέναι.
διανεμόομαι
- Pass. to flutter in the wind, Luc., Anth.