διαναστατέον
διαναστατέον, one must make to get up
διανα-στᾰτέον,
- one must make to get up, τινά Sor. 1.69.
hay que hacer incorporarse a la parturienta, Sor.53.8.
διαναστατέον, vb. de διανίστημι, Sor. Obst. p. 103 Erm.