διανεάω
Could not find διανεπαυόμην in Logeion dictionaries.
διανεπαυόμην imperfect middle indicative 1st singular of διαναπαύομαι
διανεάω, 1) zunicken, zuwinken ; τινί ; ἐμοὶ λαλῶν ἅμα καὶ διανεύων Alexis Ath. II.60b ; Luc. V.Hist. 2.25 u. a.Sp.
2) vermeiden, ausweichen ; καὶ ἐξέκλινον τὰς ἐπιβολάς Pol. 1.25 ; Plut.
2) vermeiden, ausweichen ; καὶ ἐξέκλινον τὰς ἐπιβολάς Pol. 1.25 ; Plut.