διαπιστέω
διαπιστέω, to distrust utterly
Could not find διαπιστοῦντα in Logeion dictionaries.
διαπιστοῦντα present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle neuter accusative plural, present active participle masculine accusative singular of διαπιστέω
- distrust utterly, τινί D. 19.324, Arist. Pol. 1314a17: abs., disbelieve, PSI 4.377.9 (iii B.C.), Aps. Rh. p.287 H.:—Med., mistrust oneself, Plb. 18.46.7.
1 intr. desconfiar c. dat.
εἴ τις ἐμοὶ διαπιστεῖ
ἀλλήλοις
τοῖς περὶ τὸν Εὐμένη
τῇ τύχῃ
τοῖς λεγομένοις
ἀνθρώποις
τὸ πολὺ μέρος τῶν ἀνθρώπων διαπιστούμενον
2 tr. no creer
τοῦτο
διαπιστοῦντες, εἴ τις ἄνθρωπος ... δύναται
• en v. pas. ser increíble
προστιθέασι γὰρ τῷ διαπιστουμένῳ πολλῷ παραδοξότερα
pues añaden cosas demasiado sorprendentes a lo que ya es muy increíbleἡ ἀνάστασις ἂν διηπιστήθη
- to distrust utterly, τινι Dem.