διαστασιάζω
διαστασιάζω, to form into separate factions
Could not find διαστασιαζόντων in Logeion dictionaries.
διαστασιαζόντων present active participle masculine genitive plural, present active participle neuter genitive plural, present active imperative 3rd plural of διαστασιάζω
- form into separate factions, πάντας Arist. Pol. 1303b26; τοὺς ἐποίκους . . πρὸς τοὺς εὐπόρους ib. 1306a3; τὸ πλῆθος, τὴν πόλιν, J. BJ 1.11.5, Plu. Cam. 36; set at variance, σῶμα καὶ ψυχήν J. BJ 3.8.5.
- II to be at variance, πρὸς σφᾶς, πρὸς ἀλλήλους, Plb. 1.82.4, etc.; τινί D.C. 54.17; τοῖς ἀληθέσι Iamb. Myst. 9.4: abs., ib. 4.9.
I tr. c. ac. plu. o sg. colect. dividir en bandos, sembrar la discordia en o entre, enfrentar
διεστασίασεν αὐτοὺς πρὸς τοὺς εὐπόρους
πάντας
τὸ πλῆθος
τὴν πόλιν
Μακεδόνας
τοὺς ἥρως
ref. Homero y Demóstenesτὰ περὶ τὴν πρεσβείαν ... διεστασίασεν ἡμᾶς
• abs.
οἱ ἐπὶ τῆς Ἄφρων χώρας διαστασιάζοντες
• disociar
τί τὰ φίλτατα διαστασιάζομεν, σῶμα καὶ ψυχήν;
¿por qué disociamos dos cosas que tanto se quieren, cuerpo y alma?
II intr.
1 reñir, enemistarse, enfrentarse c. πρός y ac.
οἱ δὲ Γαλάται ... διαστασιάσαντες πρὸς σφᾶς
los galos divididos entre ellosπρὸς ἀλλήλους
πρὸς ὑμᾶς
(πρὸς ἄλληλα)
(ἀδελφός) διαστασιάζει πρὸς ἀδελφόν
πρὸς Θηβαίους
• c. dat.
Βαθύλλῳ
τοῖς ἀληθέσι τἀναντία πέφυκε διαστασιάζειν
la verdad siempre está en contradicción con lo que es opuesto a ella
2 en v. med.-pas. dividirse en facciones
διαστασιασθέντων τῶν δυνατῶν
3 en v. med. sublevarse
διεστασιάζετο δὲ πρὸς τὸν Ἰωάννην ἡ δύναμις
1. met acc. opruien:
2. intrans. in onmin leven:
2) in Uneinigkeit leben, πρὸς σφᾶς, unter sich, Pol. 1.82.4 ; vgl. 2.18.8 u. a.Sp.; τινί, DC. 54.17.
- to form into separate factions, Arist.