διασύρω
διασύρω, to tear in pieces
Could not find διασύρουσιν in Logeion dictionaries.
διασύρουσιν aorist active subjunctive 3rd plural, present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural, present active indicative 3rd plural of διασύρω
- tear in pieces, κρέα prob. in Theopomp.Hist. 76: metaph., pull to pieces, i.e. to disparage, ridicule, Alex. 141.11, 237; διεσύρε τὰ παρόντα D. 13.12, al.; λοιδορούμενος καὶ διασύρων Id. 18.180, cf. Plb. 4.3.13, Phld. Ir. p.59 W., etc.
- II break up, disperse, σύνοδον Plb. 10.42.4.
- III draw through, Paul.Aeg. 6.25:—Pass., to be drawn to one side, Hippiatr. 26.
A
I tr.
1 dispersar, disolver
τὴν σύνοδον
2 c. ac. de pers. arrastrar por el suelo, como tortura
περιάψωμεν σχοινίον περὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ διασύρωμεν αὐτόν
3 tirar con fuerza de
τὰς ῥαφάς
τῇ τῶν διασυρομένων χειρῶν βίᾳ
II en v. med.-pas.
1 interrumpirse, acabar
διεσύρη ... ἡ τῆς ἀρχῆς δυναστεία
2 medic. sufrir una distensión, Hippiatr.26.5.
B fig.
I tr.
1 burlarse de, menospreciar c. ac. de cosas y abstr.
τὰ περὶ τῆς διακοσμήσεως
τὰ παρόντα
τὴν ἐπιστολήν
τὰς ... ἀντιλογίας
τὴν δύναμιν
τὰ σεμνότατα
• c. ac. de pers.
ὑμᾶς
τὸν Πλάτωνα
• abs. Phld.Ir.28.17, Plu.2.500a
• en v. pas., Anaximen.Rh.1433b6.
2 abusar de
σου τὴν ἐπιείκειαν
II intr.
1 c. suj. de pers. gruñir, protestar
τὸ δ' ὄψον ἂν μὴ θερμὸν ᾖ, διασύρομεν
2 c. suj. de pers. demorarse, permanecer
αὐτόθι
3 c. suj. de cosas y abstr. prolongarse, durar en v. med.-pas.
ταῦτα ἕως τοῦ ... Ἀναστασίου διεσύρη λαλούμενα
2) durchziehen, verhöhnen, schmähen ; διασέσυρκε τὴν τέχνην Diphil. Ath. VI.247c ; Aesch. 1.132 ; καὶ λοιδορεῖσθαι, Dem. 18.180, u. öfter ; χλευάζων δ., Pol. 4.3 ; – Sp., wie Luc. Nigr. 31, τί τινος, etwas an ihm ; Plut. adv. Stoic. 29 ; Pallad. 46 (IX.174).
- to tear in pieces: metaph. to pull to pieces, i.e. to disparage, ridicule, Dem.