διατρέπω
διατρέπω, to turn away from
Could not find διατραπείς in Logeion dictionaries.
διατραπείς aorist passive participle masculine nominative singular, aorist passive participle masculine vocative singular of διατρέπω
- turn away, deter from a thing, δ. τινὰ τοῦ μὴ . . Id. 5.4.10; τινά τινος Plu. Util. 2.87f; τινὰ πρὸς τὸ μὴ ἀπολιπεῖν Arr. Epict. 1.6.10:—Pass., fut. διατρᾰπήσομαι Epicur. (v. infr.), etc.: aor. διετράπην [ᾰ] D. 25.95, etc.:—turn aside from oneʼs purpose, Epicur.p.xxviii U.; to be confounded or perplexed, Hp. Epid. 5.81, D. l.c., Plb. 3.86.6, al.; ὑπὸ παντὸς δ. καὶ διαρρεῖν D.Chr. 66.19: c. acc., to be overawed by, ὄχλον . ., Epict. Gnom. 65; avoid, refuse to face, τινάς Plu. Vit.pud. 2.532e, etc.
- II pervert, Critias Fr. 22 D.
- 2 overthrow, do away with, ὅρους S.E. P. 2.212:—Pass., ib. 194, al.
I en v. act.
1 c. ac. de pers. desanimar, disuadir
τοὺς πολλοὺς τῶν Ἀχαιῶν
τοὺς νεανίσκους τοῦ μὴ τελεσιουργῆσαι
πρὸς τὸ ἀπολιπεῖν
διατρέποντες παρανομεῖν
2 c. ac. de cosa o abstr. dar la vuelta, trastocar totalmente, arruinar
τοὺς ὅρους
δείσας μὴ ... τὰ κατὰ τὴν ἀρχὴν αὐτῷ διατραπῇ
διατρέπεται πᾶσα ἡ διαλεκτική
• abs. dar la espalda fig., Plu.2.87e.
3 dirigir, enviar
θέλο (sic) ποιῆσαι καὶ ἐπὶ τόπων ... διατρέψαι σε
II intr., en v. med.-pas.
1 sobresaltarse, asustarse
οὐδὲν διετρέπετο
ὑπὸ παντὸς δ. καὶ διαρρεῖν
• palidecer por el miedo Phot.
2 volverse atrás, echarse atrás, desanimarse
καὶ διατραπήσεσθαι τινας
y que algunos se volverán atrás ante el matrimonioἐνοχλεῖν σοι δ[ια]τρέπονται
• c. ac. volverse atrás ante, aturdirse ante
οὕτω μηδὲ ὄχλον ... σε δυσωποῦντα διατραπῇς
τοὺς ἑτέρους διατραπέντες
3 volverse, dirigirse Gr.Naz.Ep.249.12.
- to turn away from a thing:—Pass. with fut. mid., aor2 mid. -ετραπόμην and pass. -ετράπην [ᾰ], to be turned from oneʼs purpose, to be perplexed, Dem.