διερίζω
διερίζω, to strive with one another
Could not find διεριζόντων in Logeion dictionaries.
διεριζόντων present active participle masculine genitive plural, present active participle neuter genitive plural, present active imperative 3rd plural of διερίζω
διερίζω,
- strive with one another, interpol. in Epigr. in Gell. 3.11; περί τι lamb.Bab. 4:—Med., contend with, τινί Plu. Cat.Ma. 15.
rivalizar, mantener un enfrentamiento o forcejeo
ἡ ἵππος, ἐς τάχος διερίζουσα τῷ ναυτικῷ
la caballería, que rivalizaba en velocidad de movimientos con la flotaἀλλήλοις
περὶ τὰ κρέα
δι·ερίζω :
1 être en contestation, Epigr. (A. Gell. 3, 11) ; Jambl. (Phot. Bibl. 14, 19) ||
2 être rival de, App. 2, 854 Schweigh. ||
Moy. être en contestation : τινι, Plut. Cato ma. 15, avec qqn.
διερίζω, streiten mit Einem, περί τινος, Iambl. – Med., τινί, bei Plut. Cat. mai. 15.
διερίζω
fut. σω
- to strive with one another:— Mid. to contend with, τινί Plut.