δικαιοπραγέω
δικαιοπραγέω, to act honestly
Could not find δικαιοπραγεῖ in Logeion dictionaries.
δικαιοπραγεῖ present middle-passive indicative 2nd singular, present active indicative 3rd singular of δικαιοπραγέω
δικαιοπραγεῖ masculine nominative dual, masculine vocative dual, masculine accusative dual, feminine nominative dual, feminine vocative dual, feminine accusative dual, neuter nominative dual, neuter vocative dual, neuter accusative dual, masculine dative singular, feminine dative singular, neuter dative singular of δικαιοπραγής
- act honestly, Arist. EN 1135a16, PTeb. 183 (ii B. C.), Ceb. 41, Plu. Sol. 5, Sallust. 19, etc.; τὰ μεγάλα Jason ap. Plu. Sanit. 2.135f; πρός τινα Arist. Rh. 1373b22.
1 obrar con justicia, honestamente
ἀδικεῖν καὶ δικαιοπραγεῖν
τὸ φρονεῖν ἐν μόνῳ τῷ δ. τιθέμενος
φόβῳ δικαιοπραγοῦντες ἄνθρωποι
ἕνεκα τοῦ τὰ μεγάλα δικαιοπραγεῖν
• en v. med. mismo sent., c. dat.
μὴ δικαιοπραγουμένου μου τῷ κεφαλαίῳ καὶ τόκοις
si no obro con justicia en relación con el capital y los intereses
2 en v. pas. recibir satisfacción, POsl.40.18 (II d.C.).
- to act honestly, Arist.