Logeion | δικαίωμα

δῐκαί-ωμα, ατος, τό,

act of right, opp. ἀδίκημα, Arist. Rh. 1359a25; duty, τὰ πρὸς ἀνθρώπους δ. Ph. 2.199; prop. amendment of a wrong, opp. δικαιοπράγημα, Arist. EN 1135a13: hence,
- - - a judgement, penalty, Pl. Lg. 864e.
    - b justification, plea of right, Th. 1.41, Isoc. 6.25, Arist. Cael. 279b9, LXX 2 Ki. 19.28(29), PLond. 2.360.8 (ii A. D.), etc.; δικαιώματα Ἑλληνίδων πόλεων, compiled by Arist. for Philip, Harp. s.v. Δρύμος.
    - c pl., pleadings, documents in a suit, OGI 13.13 (Samos), PLille 29.25 (iii B. C.), etc.; also, credentials, BGU 113.10 (ii A. D.), al.
    - d act of δικαίωσις I.3, Ep.Rom. 5.16.
- II ordinance, decree, LXX Ge. 26.5, Ex. 15.26 (pl.), al., Ep.Rom. 1.32, 2.26 (pl.), al.

I

1 acción justa, acto de justicia ἀδίκημα ἢ δ. Arist.Rh.1359^a25, δ. δὲ τὸ ἐπανόρθωμα τοῦ ἀδικήματος Arist.EN 1135^a13, δικαιώματα δὲ τὰ ἀπὸ δικαιοσύνης Chrysipp.Stoic.3.136, τὰ πρὸς ἀνθρώπους δικαιώματα Ph.2.199, τὰ ἀδελφικὰ δικαιώματα las acciones justas propias de un hermano, Const.App.3.12.2.

2 castigo, pena τῶν δὲ ἄλλων δικαιωμάτων ἀφείσθω Pl.Lg.864e.

3 derecho, reclamación de un derecho δικαιώματα μὲν οὖν τάδε πρός ὑμᾶς ἔχομεν Th.1.41, cf. Isoc.6.25, τῷ δικαιώματι εἶναιser de derecho op. ‘ser de hecho’, Th.6.80, τί ἐστίν μοι ἔτι δ. καὶ τοῦ κεκραγέναι ...; ¿qué derecho puedo aún tener para reclamar ...? LXX 2Re.19.29, cf. Dor.Ab.Doct.58, c. gen. τὰ τῆς φύσεως δικαιώματα las justas exigencias de la naturaleza I.AI 17.108, τῶν πόλεων δικαιώματα D.H.3.12, τοῦ Πομπηίου δικαιώματα D.C.41.32.4, cf. PLond.360.8 (II d.C.)

• τὰ Δικαιώματα tít. de una obra de Aristóteles, Harp.s.u. Δρυμός.

4 justificación, alegato τὰ τῶν ἀμφισβητούντων λόγων δικαιώματα Arist.Cael.279^b9, ἀπορίᾳ τῶν ἀλλαχόθεν δικαιωμάτων I.AI 17.130, φιλίας πρὸς τοὺς ξένους δικαιώματα razones que justifican la amistad con los extranjeros Hld.8.3.7, cf. Ep.Rom.5.16

• concr. documento acreditativo, justificativo aducido como prueba en juicios o conflictos legales αἷς ἂν ἡμέραις οἱ διαλλακταὶ ... μαρτυρίας καὶ δικαιώματα [λα]μβάνωσιν SEG 17.415.4 (Tasos IV a.C.), cf. OGI 13.13 (Samos III a.C.), Ἀρχ.Δελτ. l.c., τὰ δὲ δικαιώ[μα]τα τῆ<ς> δίκης PHal.1.38, cf. PLille 29.25 (ambos III a.C.), PTor.Choachiti 12.5.25 (II a.C.), ἔχοντας πάντα τὰ δικαιώμαθ' ὅπως ... ἐνθήδ' (sic) ἡμῖν κριθῶσιν PCair.Zen.368.6 (III a.C.), cf. PPetr.3.25.52 (III a.C.), BGU 1248.5 (II a.C.), ἀντίγραφα τῶν δικαιωμάτων SB 13256.6 (III a.C.), προκτητικ(ὰ) δικαιώμ(ατα) documentos acreditativos del anterior propietario, POxy.1648.66 (II d.C.), cf. PTor.Choachiti 12.3.21 (II a.C.), BGU 113.10 (II d.C.), Artem.5.10.

5 plu. pertenencias χρηστήρι[α] ἤτοι δικαιώματα τὰ ἀνήκοντα τῷ αὐτῷ κλιβανίῳ POxy.1890.9, cf. 20 (VI d.C.).

II en la Biblia orden, decreto Αβρααμ ... ἐφύλαξεν ... τὰ δικαιώματά μου καὶ τὰ νόμιμά μου LXX Ge.26.5, τὰ δικαιώματα αὐτοῦ καὶ τὰς κρίσεις LXX De.30.10, cf. Ex.15.26, Eu.Luc.1.6, τὸ δ. τοῦ θεοῦ ἐπιγνόντες Ep.Rom.1.32, τὰ δικαιώματα τοῦ νόμου Ep.Rom.2.26.

δικαίωμα, ατος (τὸ) [ῐ]

1 action juste, acte de justice, Arstt. Rhet. 1, 13, 1 ; particul. réparation d’une faute, Arstt. Nic. 5, 7, 7 ||

2 réclamation d’un droit, prétention juste, Thc. 1, 41 ; 6, 80 ; Isocr. 121a ; Arstt. Cæl. 1, 10, 1 ||

3 décision de justice, jugement, peine, Plat. Leg. 864e ||

4 ordre, prescription, Spt. Gen. 26, 5 ; Ex. 15, 26, etc. ; NT. Rom. 1, 32 ; 2, 26 ||

5 justification, p. opp. à κατάκριμα, NT. Rom. 5, 16.

Étym. δικαιόω.

δικαίωμα -ατος, τό [δικαιόω]
1. rechtvaardige handeling, corrigerende handeling: δικαίωμα δὲ τὸ ἐπανόρθωμα τοῦ ἀδικήματος de correctie van de onrechtvaardige handeling heet ‘rectificatie’ Aristot. EN 1135a13.
2. aanspraak, rechtsvordering: δικαιώματα μὲν οὖν τάδε πρὸς ὑμᾶς ἔχομεν deze rechtmatige aanspraken hebben wij dus op u Thuc. 1.41.1.
3. straf: τῶν δὲ ἄλλων δικαιωμάτων ἀφεῖσθω hij moet verschoond blijven van andere bestraffingen Plat. Lg. 864e.
4. rechtvaardiging: εἰς δικαίωμα tot rechtvaardiging (d.w.z. vrijspraak) NT Rom. 5.16.
5. voorschrift, gebod: τὰ δικαιώματα τοῦ νόμου de voorschriften van de wet NT Rom. 2.26; τὸ δικαίωμα τοῦ θεοῦ het gebod van God NT Rom. 1.32.

δικαίωμα, τό, das Recht oder Gerechtgemachte,
   a) die gerechte Handlung ; Arist. rhet. 1.13 ; Ggstz ἀδίκημα Eth. Nic. 5.7 ; von δικαιοπράγημα unterschieden, ἐπανόρθωμα τοῦ ἀδικήματος ; dah. = Strafe, Plat. Legg. IX.864e.
   b) Rechtsgründe, Ansprüche ; im plur., Thuc. 1.41 ; Isocr 6.25.
   c) Uebh. das Recht, was das Gesetz fordert, NT.

Number of occurrences in NT: 10
Strong 1345

δικαίωμα, -τος, τ (< δικαιόω), [in LXX most freq. for חֹק, in Ez, chiefly for מִשְׁפָּט, in Pss, τὰ δ., freq. for פּׅקּוּדִים ;]

a concrete expression of righteousness, the expression and result of the act of δικαίωσις, "a declaration that a thing is δίκαιον, or that a person is δίκαιος," hence,

(a) an ordinance: δ. τ. θεοῦ, Ro 1:32; τ. κυρίου, Lk 1:6; τ. νόμου, Ro 2:26 8:4; λατρείας, He 9:1; σαρκός, He 9:10;

(b) a sentence: of acquittal, Ro 5:16 (also 5:18; ICC, in l.), or of condemnation;

(c) a righteous act: Ro 5:18 (RV), Re 15:4 19:8 (on the usage of π., v. MM, Exp., iii, xi).†

δικαίωμα -ματος, τό, from δῐκαιόω

- - 1an act by which wrong is set right: —a judgment, punishment, penalty, Plat.
  - 2a plea of right, Thuc.: justification, NTest.: and
  - 3an ordinance, decree, NTest.

Menu

Word wheel

δικαίωμα

Saved

Recent