διφρευτής
διφρευτής, a charioteer
Could not find διφρευτὴν in Logeion dictionaries.
διφρευτὴν masculine accusative singular of διφρευτής
διφρ-ευτής, οῦ, ὁ,
- charioteer, S. Aj. 857.
auriga
Ἥλιος
διφρευτής, οῦ (ὁ) conducteur d’un char, Soph. Aj. 857.
Étym. διφρεύω.
διφρευτής, ὁ, der Wagenlenker, Soph. Aj. 844.
διφρευτής
-ου, ὁ,
- a charioteer, Soph. from διφρεύω