δοιή
δοιή, doubt, perplexity
δοιή, ἡ,
- doubt, perplexity, ἐν δοιῇ Il. 9.230, Call. Jov. 5, Antag. 1.1. (Cf. Skt. dat. sg. dvayyái (dvayí̄ ‘dualityʼ).)
δοιή, ῆς (ἡ) dans la loc. ἐν δοιῇ (εἶναι) d’ord. avec l’inf. fut. être en doute, Il. 9, 230 ; Call. Jov. 5 ; Antagor. (DL. 4, 26).
Étym. fém. de δοιός.
δοιή, ἡ, Zweifel ; s. δοιός.
δοιή
-ῆς, ἡ
[δοιός.]
Doubt Il. 9.230.
δοιή : only ἐν δοιῇ, in perplexity, Il. 9.230.
δοιή, ἡ,
δύο
- doubt, perplexity, ἐν δοιῇ Il.