δοιοτόκος
δοιοτόκος, bearing twins
δοιοτόκος, ον,
- bearing twins, prob. in AP 7.742 (Apollonid.).
que pare gemelos, AP 7.742 (Apollonid.).
δοιο·τόκος, ος, ον, qui engendre ou enfante deux jumeaux, Anth. 7, 742.
Étym. δοιός, τίκτω.
δοιοτόκος, die Zwillinge geboren hat, Conj. für δυοτόκος, s. δισσοτόκος.
δοιοτόκος
from δοιοί, ον,
τίκτω
- bearing twins, Anth.