δονακοδίφης
δονακοδίφης, one who searches among reeds
δονᾰκο-δίφης [ῑ], poet. δουν-, ου, ὁ,
- one who searches among reeds, prob. in AP 10.22 (Bianor).
*δονακο·δίφης, seul. ion. δουνακοδίφης [ᾰῑ] qui cherche des roseaux, Anth. 10, 22, conj.
Étym. δοῦναξ, διφάω.
δονακοδίφης, ὁ, Rohr suchend, s. δονακοφοίτης.