δυοκαίδεκα
δυοκαίδεκα, twelve
δῠοκαίδεκα, οἱ, αἱ, τά,
- twelve, Il. 2.557, etc.
doce
ἄγεν δ. νῆας
μῆλ'
(ἔκτανε) ἑτάρους δ.
πελέκεων δ.
las doce hachas de la prueba del arco de Odiseo
δυο·καί·δεκα (οἱ, αἱ, τὰ) c. δώδεκα, Il. 2, 557, etc. ; Od. 8, 59, etc. ; DS. 12, 50 ; 13, 8 ; DL. 10, 14.
δυοκαίδεκα, u. Kompp., s. unter δώδεκα.
δυοκαίδεκα
indeclinable
[ = δυώδεκα, δώδεκα.]
Twelve Il. 2.557, Il. 6.93 = 274, 308, Il. 10.560, Il. 11.228, Il. 20.225: Od. 8.59, Od. 14.13, Od. 18.293, Od. 19.578 = Od. 21.76.
Absol.: δ. πάντες ἄριστοι Od. 16.251. Cf. Od. 9.195.
δυοκαίδεκα : twelve.
δυοκαίδεκα
- twelve, Il.