δυσαπότριπτος
δυσαπότριπτος, hard to rub off
δῠσαπό-τριπτος, ον,
- hard to rub off and so get rid of, ὀνείδη Macar. 8.47, cf. Ph. 1.459, 615 (Sup.), Thessal. ap. Gal. 10.252; of persons, Plu. Adul. 2.55e.
1 indeleble, difícil de borrar en sent. moral
ὀνείδη
συμβαίνει δὲ τὸ κουφότατον ... δυσαποτριπτότατον εἶναι
φθόνος
2 medic. malo de quitar, difícil de eliminar
πάθη
de enfermedades crónicasτραχώματα
3 de pers. difícil de quitárselo de encima
ὁ κόλαξ
δυσ·απότριπτος, ος, ον [ῠᾰ] difficile à enlever par le frottement, à effacer, d’où fig. dont on se débarrasse difficilement, Plut. M. 55e ; Thessal. (Gal. 10, 86) ; Phil. 1, 459 ||
Sup. -ότατος, Phil. 1, 615.
Étym. δ. ἀποτρίβω.
δυσαπότριπτος, schwer abzureiben, zu entfernen, Plut. adul. et am. discr. 16 u. a.Sp.