δυσαρίθμητος
δυσαρίθμητος, hard to count up
δῠσ-ᾰρίθμητος, ον,
- hard to count up, App. BC 2.73.
difícil de enumerar, innumerable
νῖκαι
τὸ τὴν ἐσθῆτα δυσαρίθμητον ἔχειν
δαιμόνων πληθύς
δυσ·αρίθμητος, ος, ον [ῠᾰ] difficile à compter, App. Civ. 2, 73.
Étym. δ. ἀριθμέω.
δυσαρίθμητος, schwer zu zählen, App. B.Civ. 2.73.