δυσδάκρυτος
δυσδάκρυτος, sorely wept
Could not find δυσδάκρυτον in Logeion dictionaries.
δυσδάκρυτον Adjective: masculine accusative singular, Adjective: feminine accusative singular, Adjective: neuter nominative singular, Adjective: neuter vocative singular, Adjective: neuter accusative singular of δυσδάκρυτος
δυσ-δάκρῡτος, ον,
- sorely wept, A. Ag. 442 (lyr.).
- II Act., sorely weeping, AP 12.80 (Mel.); δάκρυα δ. tears of anguish, ib. 7.476 (Id.).
1 que es objeto de amargo llanto
ψῆγμα
2 que llora amargamente
ψυχή
δάκρυα δυσδάκρυτα
lágrimas de angustia
δυσ·δάκρυτος, ος, ον [ᾰῡ]
1 qui fait pleurer amèrement, Eschl. Ag. 442 ||
2 qui pleure amèrement, éploré, Anth. 12, 80.
Étym. δ. δακρύω.
δυσδάκρυτος, [κρῡ],
1) sehr zu beweinen ; βαρὺ ψῆγμα Aesch. Ag. 430.
2) sehr weinend ; ψυχή Mel. 55 (XII.80); δάκρυα 109 (VII.476).
1) sehr zu beweinen ; βαρὺ ψῆγμα Aesch. Ag. 430.
2) sehr weinend ; ψυχή Mel. 55 (XII.80); δάκρυα 109 (VII.476).
δυσδάκρυτος
δυσ-δάκρῡτος, ον
- Isorely wept, Aesch.
- IIact. sorely weeping, Anth.