δυσδαιμονέω
δυσδαιμονέω, to be wretched
δυσδαιμ-ονέω,
- to be wretched, Longin. 9.7.
ser desgraciado Longin.9.7.
δυσδαιμονέω-ῶ (part. prés. -οῦσιν) être malheureux, Lgn 9, 7.
Étym. δυσδαίμων.
δυσδαιμονέω, unglücklich sein, Longin. 7.8.