δυσκαταμάχητος
δυσκαταμάχητος, hard to overcome
Could not find δυσκαταμάχητον in Logeion dictionaries.
δυσκαταμάχητον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of δυσκαταμάχητος
δυσκατα-μάχητος [μᾰ], ον,
- hard to overcome, D.S. 3.35; νόσος (sc. πενία) Lib. Decl. 34.4.
difícil de vencer
ὁ σαρκοφάγος ταῦρος
νόσος
• fig., de pers. en sent. amoroso
νενίκηται ἡ δ.
• difícil de conquistar, atacar
χώρα
δυσ·καταμάχητος, ος, ον [ᾰᾰᾰ] difficile à vaincre dans un combat ; DS. 3, 35 ; fig. Lib. 4, 656.
Étym. δ. καταμάχομαι.
δυσκαταμάχητος, schwer zu bekämpfen, DS. 3.35 ; auch von Krankheiten, Medic.