δυσκαταφρόνητος
δυσκαταφρόνητος, not to be despised
δυσκατα-φρόνητος, ον,
- not to be despised, X. Cyr. 8.1.42 (Comp.).
que no debe ser despreciado de pers., X.Cyr.8.1.42.
δυσ·καταφρόνητος, ος, ον [κᾰ] qu’on ne peut mépriser, Xén. Cyr. 8, 1, 42, au cp. -ότερος.
Étym. δ. καταφρονέω.
δυσκαταφρόνητος, unverächtlich, Xen. Cyr. 8.1.42, im Kompar.
δυσκαταφρόνητος
δυσ-καταφρόνητος, ον
- not to be despised, Xen.