δυσλόγιστος
δυσλόγιστος, ill-calculating
Could not find δυσλόγιστον in Logeion dictionaries.
δυσλόγιστον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of δυσλόγιστος
δυσ-λόγιστος, ον,
- hard to compute, Anaximen. ap. Stob. 2.8.17, Plu. Sollert. 2.981e, Gal. 18(2).631, D.C. 73.15.
- II Act., ill-calculating, misguided, χείρ S. Aj. 40.
1 insensato
χείρ
2 difícil de razonar, para lo que no hay explicación lógica, de donde tb. incomprensible
τὸ γὰρ δ. τοῦ βίου ... τύχην προσαγορεύειν εἰώθαμεν
διὰ τίνα μέντοι τὴν αἰτίαν τοῦτο γίνεται, δ. εἶναί φησιν
βιβλία Ἱπποκράτους
op. ἁπλοῦς
δυσ·λόγιστος, ος, ον :
1 qui calcule ou qui raisonne mal, déraisonnable, Soph. Aj. 40 ||
2 difficile à calculer, Plut. M. 981e ; Gal. 12, 2.
Étym. δ. λογίζομαι.
δυσλόγιστος, eigtl. schwer zu berechnen, unbegreiflich, Soph. Aj. 40 u. Sp.
δυσλόγιστος
δυσ-λόγιστος, ον
λογίζομαι
- ill-calculating, Soph.