δυσπαλής
δυσπαλής, hard to wrestle with
Could not find δυσπαλεῖ in Logeion dictionaries.
δυσπαλεῖ masculine nominative dual, masculine vocative dual, masculine accusative dual, feminine nominative dual, feminine vocative dual, feminine accusative dual, neuter nominative dual, neuter vocative dual, neuter accusative dual, masculine dative singular, feminine dative singular, neuter dative singular of δυσπαλής
δυσ-πᾰλής, ές,
- hard to wrestle with, δίνα A. Eu. 559 (lyr.); difficult, c. inf., διακρίνειν . . δυσπαλές [ἐστι] Pi. O. 8.25, cf. P. 4.273, Cerc. Fr.Oxy. 26.
- 2 dangerous, noxious, ῥίζαι A.R. 4.52.
- 3 stubborn, Nicom. Harm. 3.
1 irresistible
δίνα
• que es una lucha difícil
ὀρθᾷ διακρῖναι φρενὶ ... δυσπαλές
difícil lucha es dirimir con juicio recto
2 fig. resistente al cambio
ἐποχαί op. εὐκύμαντος
3 peligroso, nocivo
ῥίζαι
δυσ·παλής, ής, ές [ᾰ]
1 irrésistible, Eschl. Eum. 559 ; d’où difficile : δυσπαλές (ἐστι) avec l’inf. Pd. O. 8, 33, il est difficile de ||
2 dangereux, funeste, A. Rh. 4, 52.
Étym. δ. πάλη.
δυσπαλής, ές, wogegen schwer zu ringen ist ; δίνη Aesch. Eum. 509 ; übh. = schwierig, δυσπαλές ἐστι, c. inf., Pind. Ol. 8.25, P. 4.273 ; ῥίζαι, wogegen man sich schwer schützen kann, Ap.Rh. 4.52.
δυσπᾰλής
- 1hard to wrestle with, met., difficult ὀρθᾷ διακρῖναι φρενὶ μὴ παρὰ καιρὸν δυσπαλές (sc. ἐστί) O. 8.25 ἐπὶ χώρας αὖτις ἕσσαι δυσπαλὲς δὴ γίνεται P. 4.273
δυσπαλής
δυσ-πᾰλής, ές
πάλη
- hard to wrestle with, Aesch.