δωδεκάμηνος
δωδεκάμηνος, of twelve months
Could not find δωδεκάμηνον in Logeion dictionaries.
δωδεκάμηνον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of δωδεκάμηνος
δωδεκά-μηνος, ον,
- of twelve months, τέλος Pi. N. 11.10 (but δυω- codd.): -μηνον, τό, year, Thd. Da. 4.26, POxy. 506.15 (ii A.D.):—poet. δυωδεκάμ-, twelve months old, Hes. Op. 752.
1 de doce meses
παῖς
τέλος
δωδεκαμήνων ὄντων τῶν ἐνιαυτῶν
λυκάβας
2 subst. ἡ δ. periodo de doce meses LXX Da.4.29
δωδεκά·μηνος, ος, ον [ᾰ] Pd. N. 11, 11, de douze mois.
Étym. δ. μήν.
δωδεκάμηνος, von zwölf Monaten, τέλος, Pind. N. 11.10 ; poet. δυωδεκάμηνος, Hes. O. 750 ; δυοκαιδεκάμηνος, Soph. Tr. 645.
δωδεκᾰμηνος
- 1for twelve months, annual ἀλλὰ σὺν δόξᾳ τέλος δωδεκάμηνον περᾶσαί νιν ἀτρώτῳ κραδίᾳ (Er. Schmid: δυωδ- codd.: τὴν πρυτανείαν. Σ) N. 11.10