δωδεκάκλωνος Save DGE Bailly 2024 δωδεκάκλωνος -ον de doce ramas o brotes fig. τεκνογονία ref. a los doce hijos de Jacob, Chrys.M.52.798. δωδεκά·κλωνος, ος, ον, qui a douze rameaux ou rejetons, fig. Chrys. 6, 460. Étym. δ. κλών.