εὐγάλακτος
εὐγάλακτος, yielding much
εὐγάλακτος [γᾰ], ον,
- yielding much or good milk, αἴξ Alciphr. 3.21; τροφός Orib. Eup. 1.1 (Sup.); νομή Gal. 19.121: heterocl. nom. pl. εὐγάλακτες, = εὔτροφοι, Hsch.
- II εὐγάλακτον, τό, a plant, = γλαύξ, Plin. HN 27.82.
εὐ·γάλακτος, ος, ον [γᾰ]
1 pass. bien allaité, Alciphr. 3, 21 ||
2 act. qui donne de bon lait ou beaucoup de lait, Gal. 2, 96e.
Étym. εὖ, γάλα.
εὐγάλακτος, wohlgesäugt, wohlgenährt, αἴξ, Alciphr. 3.21 ; den plur. εὐγάλακτες (wie von εὐγάλαξ) hat Hesych.