εὐεξάλειπτος
εὐεξάλειπτος, easy to wipe out
εὐεξ-άλειπτος [ᾰ], ον,
- easy to wipe out, X. HG 2.3.53 (Comp.), Sch. D.T.p.505 H.
εὐ·εξάλειπτος, ος, ον [ᾰ] facile à effacer, Xén. Hell. 2, 3, 53, au cp. -ότερος.
Étym. εὖ, ἐξαλείφω.
εὐεξάλειπτος, leicht auszulöschen, Xen. Hell. 2.3.53 im Kompar.
εὐεξάλειπτος
εὐ-εξάλειπτος, ον
ἐξαλείφω
- easy to wipe out, Xen.