εὐεπηρέαστος
εὐεπηρέαστος, exposed to harm
εὐεπ-ηρέαστος, ον,
- exposed to harm, Arr. Epict. 4.1.111 (Sup.), Vett.Val. 49.4; ὑπό τινος Gal. 6.124; πρὸς τὰς νόσους Sor. 1.109; liable to wanton damage, κώμη prob. in SIG 888.16 (Thrace, iii A.D., εὐεπεράστῳ lapis).
εὐ·επηρέαστος, ος, ον, facile à endommager, Gal. 6, 159 ||
Sup. -ότατος, Arr. Epict. 4, 1, 11 conj.
Étym. εὖ, ἐπηρεάζω.
εὐεπηρέαστος, dem leicht Schaden zuzufügen ist, Gal. u. a.Sp.