εὐθυντής
εὐθυντής, a ruler
εὐθῡν-τής, οῦ, ὁ,
- = εὔθυνος, Pl. Lg. 945b, 945c; δῆμος εὐθυντὴς χθονός cj. Markl. for αὐθέντης, E. Supp. 442.
εὐθυντής, οῦ (ὁ) vérificateur des comptes, Plat. Leg. 945b.
Étym. cf. εὐθυντήρ et εὔθυνος.
εὐθυντής, ὁ, = εὔθυνος, Plat. Legg. XII.945b.
εὐθυντής, οῦ,
εὐθύνω
- a ruler, Eur.