εὐμοιρέω
εὐμοιρέω, to be well off for
Could not find εὐμοιρήσαντες in Logeion dictionaries.
εὐμοιρήσαντες aorist active participle masculine nominative plural, aorist active participle masculine vocative plural of εὐμοιρέω
εὐμοιρ-έω,
- to be well off for, c. gen., Hp. Ep. 27, Phalar. Ep. 53 (v.l. for εὐπορεῖν), Anon. Fig. p.156 S.; εὐμοίρει, in Epitaphs, IG 14.2387, etc.
εὐμοιρέω-ῶ, avoir part à, rencontrer, obtenir, gén. Phalar. Ep. 33 ; acc. Syn. 68a.
Étym. εὔμοιρος.
εὐμοιρέω, ein εὔμοιρος sein, ein glückliches Los haben ; Hesych. erkl. εὐτυχέω u. ἐκληρώσατο, also im Ggstz von ἀμοιρέω, teilhaftig sein, τινός, Phalar. ep. 33 ; Sp.