εὐμίσητος
εὐμίσητος, exposed to hatred
εὐμίσητος [ι], ον,
- well-hated, in Sup., X. Cyr. 3.1.9, Longin. Rh. p.198 H.
εὐ·μίσητος, ος, ον [ῑ] tout à fait détestable, Xén. Cyr. 3, 1, 9 au sup. -ότατος.
Étym. εὖ, μισέω.
εὐμίσητος, [ῑ], sehr zu hassen, verhaßt, im superlat. Xen. Cyr. 3.1.9.
εὐμίσητος
εὐ-μί_σητος, ον
- exposed to hatred, Xen.