εὔξενος
εὔξενος, kind to strangers, hospitable
Could not find εὐξένους in Logeion dictionaries.
εὐξένους masculine accusative plural, feminine accusative plural of εὔξενος
εὔξενος, Ion. εὔξεινος, ον,
- kind to strangers, hospitable, ἀνδρῶνας εὐ. δόμων the guest-chambers, A. Ch. 712; λιμὴν εὐξεινότατος ναύταις E. Hipp. 157 (lyr.). Ep. Adv. ἐϋξείνως A.R. 1.963, 1179.
- II πόντος εὔ. the Euxine, now the Black Sea, Hdt. 1.6, al., E. IT 125 (lyr., codd., sed leg. Ἀξείνου); and so εὔ. (leg. ἄξ-) οἶδμα Id. HF 410 (lyr.); εὔ. πέλαγος Pi. N. 4.49; ὁ Εὔξεινος alone, Str. 11.1.5; cf. ἄξενος: εὔξεινος is a euphemism, like Εὐμενίδες.
εὔ·ξενος, ion. εὔ·ξεινος, ος, ον :
I qui concerne les hôtes, d’où :
1 réservé aux hôtes (appartement) Eschl. Ch. 712 ||
2 protecteur des hôtes ou étrangers (Zeus) A. Rh. 2, 378 ; cf. Ζεὺς ξένιος ||
II p. ext. hospitalier : ναύταις, Eur. Hipp. 157, pour les marins, en parl. d’un port ; particul. εὔξεινον πέλαγος, Pd. N. 4, 80 ; εὔξεινος πόρος, Eur. Andr. 1262 ; εὔξεινον οἶδμα, Eur. H.f. 410 ; pl. souv. ὁ πόντος ὁ Εὔξεινος, Hdt. 1, 110, etc. ; Plut. Thes. 26, etc. ; ou ὁ πόντος Εὔξεινος, Eur. I.T. 125, 438 ; Arstt. Meteor. 2, 1 ; Anth. 7, 510 ; App. 241 ; Plut. Demetr. 4 ; ou simpl. ὁ Εὔξεινος, Str. 48, etc. ; Paus. 3, 16, 8, le Pont-Euxin (litt. la mer hospitalière) p. antiphrase, à cause des populations sauvages de son littoral, primit. ἄξενος πόντος (dictus ab antiquis axenus ille fuit, Ov. Trist. 4, 4, 56) ||
Sup. -ότατος, Eur. Hipp. 157 ||
➳ εὔξενος, Pd. l. c. ; Eur. I.T. 395, Rhes. 428.
Étym. εὖ, ξένος.
εὔξενος, ion. u. p. εὔξεινος, gut gegen Fremde, gastfreundlich, gastlich, von Menschen wie von Ländern u. Wohnungen ; εἰς ἀνδρῶνας εὐξένους δόμων Aesch. Ch. 701 ; λιμένα τὸν εὐξεινότατον ναύταις Eur. Hipp. 157 ; πόντος I.T. 125, das Schwarze Meer, seit seine Küsten mit hellenischen Pflanzstädten bedeckt waren, früher ἄξενος, wegen seiner wilden Anwohner Isae. nom. pr.). – Ζεὺς ἐΰξεινος, Ap.Rh. 2.378, sonst ξείνιος, der Beschützer der Gastfreundschaft.
• Adv. εὐξένως, p. εὐξείνως , Ap.Rh. 1.963.
• Adv. εὐξένως, p. εὐξείνως , Ap.Rh. 1.963.
εὔξενος
- Ikind to strangers, hospitable, ἀνδρῶνας εὐξένους δόμων the guest- chambers, Aesch.; λιμὴν εὐξεινότατος ναύταις Eur.
- IIπόντος εὔξεινος the Euxine, now the Black sea, Hdt., etc.:—anciently called ἄξενος, the inhospitable (dictus ab antiquis Axenus ille fuit, Ovid.).