εὐπροσήγορος
εὐπροσήγορος, easy of address
Could not find εὐπροσηγορώτατον in Logeion dictionaries.
εὐπροσηγορώτατον masculine accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative, neuter accusative singular superlative of εὐπροσήγορος
εὐπροσ-ήγορος, ον,
- easy of address, i.e. affable, courteous, ἐν -οισίν ἐστί τις χάρις; E. Hipp. 95; εὐ. φρήν Id. Alc. 775; γῆρας Trag.Adesp. 552, cf. Trag. in Gött.Nachr. 1922.31; τῷ λόγῳ εὐ. Isoc. 1.20; οὐκ εὐ. ἆται miseries that forbid my being spoken to, E. HF 1284: Sup. -ώτατος J. AJ 19.1.13. Adv. -ρως D.H. Rh. 5.4.
εὐ·προσήγορος, ος, ον, d’abord facile, affable, en parl. de pers. Eur. Hipp. 95 ; en parl. de choses (cœur, esprit, parole, etc.) Eur. Alc. 775, etc. ; Isocr. 6b ; Plut. M. 120a, etc. ||
Sup. -ώτατος, Jos. A.J. 19, 1.
εὐπροσήγορος, gut, leicht anzureden, umgänglich, freundlich ; στόμα Eur. Suppl. 893 ; φρήν Alc. 791, vgl. Valcken Hipp. 94 ; λόγῳ Isocr. 1.20 ; Sp., wie Plut.
• Adv., ἅπασι εὐπροσηγόρως προσενεχθῆναι καὶ ὁμιλῆσαι Dion.Hal. rhet. 5.4.
• Adv., ἅπασι εὐπροσηγόρως προσενεχθῆναι καὶ ὁμιλῆσαι Dion.Hal. rhet. 5.4.
εὐπροσήγορος
εὐ-προσήγορος, ον
- easy of address, i. e. affable, courteous, Eur.; οὐκ εὐπρ. ἆται miseries that forbid my being spoken to, Eur.