εὔπρηστος
εὔπρηστος, well-blowing, strong-blowing
εὔπρηστος, ον, (πρήθω)
- well-blowing, strong-blowing, εὔπρηστον ἀϋτμὴν ἐξανιεῖσαι, of bellows, Il. 18.471.
εὔ·πρηστος, ος, ον, fortement enflammé ou excité, ou p.-ê. act. qui allume ou attise avec force, Il. 18, 471.
Étym. εὖ, πίμπρημι.
εὔπρηστος, heftig angefacht, erregt, ἀϋτμή, vom Wehen des Blasebalgs, Il. 18.471, was auch »heftig (das Feuer) anfachend« erkl. wird, vgl. Buttmann Lexil. I S. 105.
εὔπρηστος
-ον
[εὐ- 1 + πρησ-, πρήθω.]
Of wind from bellows, puffed out duly so as to suit the work in hand Il. 18.471.
εὔπρηστος (πρήθω): well or strongly burning or blowing, Il. 18.471†.
εὔπρηστος
εὔ-πρηστος, ον
πρήθω
- well-blowing, strong-blowing, Il.