εὐπροφάσιστος
εὐπροφάσιστος, with good pretext, plausible
Could not find εὐπροφάσιστον in Logeion dictionaries.
εὐπροφάσιστον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of εὐπροφάσιστος
εὐπροφάσιστος [ᾰ], ον,
- with good pretext, plausible, αἰτία Th. 6.105; ἀφορμαί Ptol. Tetr. 2; -ιστον (sc. ἐστί) c. inf., App. BC 3.76; εὐπροφάσιστα ἀδικεῖν Ph. 2.496. Adv. -τως Ptol. Tetr. 6, Vett.Val. 286.14.
- 2 easily admitting of pretexts, App. Pun. 64.
εὐ·προφάσιστος, ος, ον [ᾰ]
1 qu’on justifie par de bons prétextes, plausible, Thc. 6, 105 ||
2 qui admet facilement des prétextes, App. Lib. 64.
Étym. εὖ, προφασίζομαι.
εὐπροφάσιστος, leicht vorzuschützen, αἰτία Thuc. 6.105 ; wobei man leicht Ausflüchte machen kann, leicht zu entschuldigen, App. Pun. 64.
εὐπροφάσιστος
εὐ-προφάσιστος, ον
- with good pretext, plausible, Thuc.