εὔπτορθος
εὔπτορθος, finely branching
εὔπτορθος, ον,
- finely branching, of horns, APl. 16.96.4.
εὔ·πτορθος, ος, ον, aux belles ou nombreuses branches, A. Pl. 4, 96.
Étym. εὖ, πτόρθος.
εὔπτορθος, schönzweigig, κέρατα, Geweih, Ep.adesp. 283 (Plan. 96).
εὔπτορθος
εὔ-πτορθος, ον
- finely branching, of horns, Anth.