εὔτρεπτος
εὔτρεπτος, easily changing
Could not find εὔτρεπτον in Logeion dictionaries.
εὔτρεπτον feminine accusative singular, masculine accusative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of εὔτρεπτος
εὔτρεπτος, ον,
- easily changing, Arist. Mu. 400a23, Plu. Mar. 21; ζωή Man. 4.532; ὕδατα Plu. Aet. phys. 2.912b.
- 2 Medic., of diseases, mild, Gal. 15.590; but εὔ. ἐς συγκοπήν easily turning to . ., Aret. CA 1.1.
- b of the skin, sensitive, Menemach. ap. Orib. 10.15.3.
- 3 ready, inclined, τὸ εὔ. πρὸς μεταβολάς Plu. Sollert. 2.978f.
- 4 versatile, Poll. 6.121, cj. in Man. 4.86.
- 5 Adv. -τως v.l. for εὐτρεπῶς, J. Vit. 61.
εὔ·τρεπτος, ος, ον :
1 qu’on fait tourner facilement, versatile, changeant, Arstt. Mund. 6, 32 ; Plut. Mar. 21 ; τὸ εὔτρεπτον, Plut. M. 912b, caractère mobile ou inconstant ||
2 enclin : πρός τι, Plut. M. 978b, à qqe ch.
Étym. εὖ, τρέπω.
εὔτρεπτος, leicht zu drehen, veränderlich, Arist. u. Sp.; τὸν ἀέρα συνίστησιν εὔτρεπτον ὄντα καὶ ῥᾴδιον μεταβάλλειν Plut. Mar. 21 ; πρὸς μεταβολάς, geneigt zu Veränderungen, sol.an. 27 ; dah. auch = leicht in Fäulnis übergehend, qu.nat. 2. Vom Pferde, Poll. 1.195.
εὔτρεπτος
εὔ-τρεπτος, ον
τρέπω
- easily changing, Plut.