θρηνώδης
θρηνώδης, like a dirge, fit for a dirge
Could not find θρηνῶδες in Logeion dictionaries.
θρηνῶδες masculine vocative singular, feminine vocative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of θρηνώδης
θρηνώδ-ης, ες,
- like a dirge, fit for a dirge, ἁρμονίαι Pl. R. 398e, 411a; ὀδυρμός Tim. Pers. 113; φθόγγος, μέλος, Plu. Sull. 7, Hdn. 4.2.5; τὸ θ. τῆς ψυχῆς mournful mood, Plu. Praec. 2.822c.
- 2 = θρηνητικός, of persons, Pl. Lg. 792b; τὸ θ. Id. R. 606b.
θρηνώδης, ης, ες :
1 qui exprime une plainte, plaintif, lamentable (rythme, chant, etc.) Plat. Rsp. 398d, 411a ; Hdn 4, 2, 10 ||
2 porté à se lamenter, enclin à la tristesse, Plat. Leg. 792a, etc.
Étym. θρῆνος, -ωδης.
θρηνώδης, ες, weinerlich, klagend ; ἁρμονίαι Plat. Rep. III.398d, 411a ; μέλος Hdn. 4.2.10 ; ὕμνος DC. 74.6 ; – τὸ θρηνῶδες τῆς ψυχῆς, neben φιλοπενθές, zum Klagen geneigte Stimmung, Plut. reip. ger. pr. 30.
• Adv ., Jos.
• Adv ., Jos.
θρηνώδης
θρην-ώδης, ες
εἶδος
- like a dirge, fit for a dirge, Plat.