θρηνῴδημα
θρηνῴδημα, dirge, lament
θρηνῴδ-ημα, ατος, τό,
- dirge, lament, Sch. S. El. 92 (ed. T. Johnson, Oxon. 1705).
θρηνῴδημα, τό, Klagelied, Sp., z.B. Schol. Soph. El. 92.