καθαγίζω
καθαγίζω, to devote, dedicate, offer
Could not find καθαγίζουσιν in Logeion dictionaries.
καθαγίζουσιν present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural, present active indicative 3rd plural of καθαγίζω
καθᾰγ-ίζω, Att. fut. -ιῶ: Ion. fut. inf. κατ-αγιεῖν Hdt. 1.86:—
- devote, dedicate, ἀκροθίνια θεῶν ὅτεῳ δή l.c.; νήττῃ πυρούς Ar. Av. 566, cf. Lys. 238, Pl. Criti. 120a, Men. 319.13, etc.; esp. of a burnt offering, θυμιήματα κ. Hdt. 2.130; κ. πυρί ib. 47; κ. ἐπὶ πύρης Id. 7.167; ἐπὶ τοῦ βωμοῦ Id. 1.183; ἀρκεύθου ξύλοις Paus. 2.10.5: abs., Hdt. 2.40, etc.; make offerings to the dead, Luc. Luct. 9:—Pass., cj. in Ph. 1.190 (καταγιζ- Pap., καθαγνιζ- codd.), 558 (καθαγνιζ- codd.).
- II generally, burn, καταγιζομένου τοῦ καρποῦ τοῦ ἐπιβαλλομένου [ἐπὶ τὸ πῦρ] Hdt. 1.202; esp. burn a dead body, τὸ σῶμα τοῦ Καίσαρος ἐν ἀγορᾷ κ. Plu. Ant. 14, cf. Brut. 20; so (as cj. for καθήγνισαν) ὅσων σπαράγματʼ ἢ κύνες καθήγισαν whose mangled bodies dogs have buried, i.e. devoured, S. Ant. 1081 (= μετὰ ἄγους ἐκόμισαν, Sch.).
καθ·αγίζω [ᾰᾰ]
I déposer pour une consécration, consacrer, offrir en sacrifice ; τι, Plat. Criti. 119e, qqe ch. ; τί τινι, Ar. Av. 566, qqe ch. à un dieu ; abs. offrir un sacrifice aux mânes (lat. parentare) Luc. Luct. 9 ||
II particul. offrir un sacrifice par le feu, brûler pour un sacrifice, καθ. πυρί, Hdt. 2, 47 ; καθ. ἐπὶ πυρῆς, Hdt. 7, 167, déposer sur un bûcher, d’où :
1 brûler, en gén. Hdt. 1, 202 ||
2 p. ext. enterrer un mort après l’avoir brûlé sur le bûcher, Plut. Ant. 14, Brut. 20, d’où enterrer, ensevelir, en gén. : ὅσων σπαράγματα κύνες καθήγισαν, Soph. Ant. 1081, de tous ceux dont les chiens ont enseveli, c. à d. dévoré les membres déchirés ||
➳ Ion. καταγίζω, Hdt. 1, 86.
καθαγίζω, widmen, weihen, heiligen, bes. opfern ; Ar. Lys. 238 φέρʼ ἐγὼ καθαγίσω τήνδε (κύλικα); Av. 566 ἢν δὲ Ποσειδῶνι τις οἶν θύῃ, νήττῃ πυροὺς καθαγίζειν ; Plat. πάντα τοῦ ταύρου τὰ μέλη Critia. 119e ; τοὺς τρίποδας τοῖς θεοῖς Ath. XI.489c ; als Opfer verbrennen, Her. 1.86, 7.54 u. öfter, καταγιζόμενον πυρὶ θυμίημα 1.198 ; Sp., τοὺς κακούργους μετʼ ἄλλων πολλῶν ἀπαρχῶν DS. 5.32 ; verbrennen, ohne daß man an Opfer zu denken hat, ὀσφραινομένους καταγιζομένου τοῦ καρποῦ τοῦ ἐπιβαλλομένου ἐπὶ τὸ πῦρ μεθύσκεσθαι Her. 1.202 ; Tote verbrennen, τὸ σῶμα τοῦ Καίσαρος ἐν τῇ ἀγορᾷ καθαγίσαι Plut. Anton. 14, vgl. Brut. 20 ; Totenopfer darbringen, τρέφονται ταῖς παρʼ ἡμῖν χοαῖς καὶ τοῖς καθαγιζομένοις ἐπὶ τῶν τάφων Luc. luct. 9 ; Philostr. – Vgl. καθαγνίζω.
καθαγίζω
fut. Attic ιῶ
Ionic κατ-
- Ito devote, dedicate, offer to a god, τί τινι Hdt., Ar., etc.:—of a burnt offering, Hdt.:— to make offerings to the manes, Lat. parentare, Luc.
- IIgenerally, to burn, καταγιζομένου τοῦ καρποῦ Hdt.:— to burn a dead body, and even to bury, Plut.:—so, ὅσων σπαράγματʼ ἢ κύνες καθήγισαν whose mangled bodies dogs have buried, i. e. devoured, Soph.