κακοπραγέω
κακοπραγέω, to fare ill, fail in an enterprise, to be in ill plight
Could not find κακοπραγοῦντες in Logeion dictionaries.
κακοπραγοῦντες present active participle masculine nominative plural, present active participle masculine vocative plural of κακοπραγέω
κᾰκοπρᾱγ-έω,
- fare ill, fail in an enterprise, Th. 4.55; to be in ill plight, Id. 2.43; κ. ἀναξίως Arist. Rh. 1386b26, cf. Aphth. Prog. 1, al.: in physical sense, ἥπατος ἢ γαστρὸς κακοπραγούντων Gal. 10.789, al.
κακο·πραγέω-ῶ [ᾰᾱ] être malheureux dans ses entreprises, d’où être malheureux, Thc. 4, 55, etc.
Étym. κ. πράσσω.
κακοπραγέω, [ρᾱ], in seinen Unternehmungen Unglück haben, übh. unglücklich sein, Thuc. 2.43, 4.55 u. Sp.
κακοπραγέω
κᾰκο-πρᾱγέω,
fut. -ήσω
πρᾶγος
- to fare ill, fail in an enterprise, to be in ill plight, Thuc.