κατάγελως
κατάγελως, mockery, derision, ridicule
Could not find καταγέλωτʼ in Logeion dictionaries.
καταγέλωτʼ masculine accusative singular, masculine dative singular, masculine nominative dual, masculine vocative dual, masculine accusative dual of κατάγελως
κατάγελως, ωτος, ὁ,
- derision, τί δῆτʼ ἐμαυτῆς καταγέλωτʼ ἔχω τάδε; these ornaments which bring ridicule upon me? A. Ag. 1264, cf. Ar. Ach. 76; -γέλωτος ἄξιος X. Oec. 13.5; κ. πλατύς sheer mockery, Ar. Ach. 1126; κατάγελων . . φίλοις παρασχεθεῖν Id. Eq. 319; διπλοῦν προσλήψῃ -γέλωτα Epict. Ench. 22; κ. τῆς πράξεως the crowning absurdity of the matter, Pl. Cri. 45e; κατάγελων ἡγούμην πάντα Philostr. VA 7.23.
- 2 of persons, laughing-stock, οὗτος κ. νομίζεται Men. 160.4.
κατά·γελως, ωτος (ὁ) dérision, moquerie, Ar. Ach. 1125, etc. ; Xén. Œc. 13, 5 ; ὥσπερ κ. τῆς πράξεως, Plat. Crit. 45e, le plus dérisoire de l’affaire ||
➳ Acc. -ωτα, Eschl. Ag. 1264 ; Epict. Ench. 22 ; ou -ων, Philstr. 303.
Étym. κ. γέλως.
κατάγελως, ωτος, ὁ, das Verlachen, Verspotten ; τί δῆτʼ ἐμαυτῆς καταγέλωτʼ ἔχω τάδε ; Aesch. Ag. 1237, was habʼ ich dies mir länger zum Gespötte ? Ar. Ach. 75 u. öfter ; ὥσπερ κατάγελως τῆς πράξεως, das Lächerliche, Plat. Crit. 45e ; προσλαμβάνω καταγέλωτα Epictet. enchir. 22.
κατάγελως
κατά-γελως, ωτος,
- mockery, derision, ridicule, Lat. ludibrium, ἐμαυτοῦ καταγέλωτα τάδε; these ornaments which bring ridicule upon me? Aesch.; κ. πλατύς sheer mockery, Ar.; ὁ κ. τῆς πράξεως the crowning absurdity of the matter, Plat.