κατάγελως

κατάγελως, ωτος, ὁ,

• derision, τί δῆτʼ ἐμαυτῆς καταγέλωτʼ ἔχω τάδε; these ornaments which bring ridicule upon me? A. Ag. 1264, cf. Ar. Ach. 76; -γέλωτος ἄξιος X. Oec. 13.5; κ. πλατύς sheer mockery, Ar. Ach. 1126; κατάγελων . . φίλοις παρασχεθεῖν Id. Eq. 319; διπλοῦν προσλήψῃ -γέλωτα Epict. Ench. 22; κ. τῆς πράξεως the crowning absurdity of the matter, Pl. Cri. 45e; κατάγελων ἡγούμην πάντα Philostr. VA 7.23.
• • • 2 of persons, laughing-stock, οὗτος κ. νομίζεται Men. 160.4.

κατάγελως, ωτος, ὁ, das Verlachen, Verspotten ; τί δῆτʼ ἐμαυτῆς καταγέλωτʼ ἔχω τάδε ; Aesch. Ag. 1237, was habʼ ich dies mir länger zum Gespötte ? Ar. Ach. 75 u. öfter ; ὥσπερ κατάγελως τῆς πράξεως, das Lächerliche, Plat. Crit. 45e ; προσλαμβάνω καταγέλωτα Epictet. enchir. 22.

κατάγελως κατά-γελως, ωτος,

• mockery, derision, ridicule, Lat. ludibrium, ἐμαυτοῦ καταγέλωτα τάδε; these ornaments which bring ridicule upon me? Aesch.; κ. πλατύς sheer mockery, Ar.; ὁ κ. τῆς πράξεως the crowning absurdity of the matter, Plat.