καταγελαστικός
καταγελαστικός, satirical
καταγελασ-τικός, ή, όν,
- satirical, ὕμνοι Men.Rh.p.337 S. (Comp.). Adv. -κῶς scoffingly, Poll. 5.128.
καταγελαστικός, ή, όν, qui aime à tourner en dérision, moqueur, Mén. rhét. 143, 7, p. 337, l. 28 Spengel.
Étym. καταγελάω.
καταγελαστικός, ή, όν, zum Verspotten geneigt,
adv . spöttisch, Poll. 5.128, adv.
adv . spöttisch, Poll. 5.128, adv.