καταδαρθάνω
καταδαρθάνω, to fall asleep
Could not find καταδραθών in Logeion dictionaries.
καταδραθών aorist active participle masculine nominative singular of καταδαρθάνω
καταδαρθάνω, aor. κατέδαρθον (Att. inf. -δάρθειν acc. to Sch. Ar. Nu. 38), Ep. κατέδρᾰθον, subj. καταδράθω Od. 5.471; part. -δαρθόντα Ar. Pl. 300 (-δαρθέντα codd.): aor. 1 Pass. κατεδάρθην is found in later writers, as Philostr. VA 2.36, and 3 pl. κατέδαρθεν A.R. 2.1227: pf. καταδεδάρθηκα Pl. Smp. 219c:—
- fall asleep, mostly in aor., to be asleep, ἐν θάμνοισι κατέδραθον Od. 7.285, cf. 23.18; τὼ δʼ ἐς δέμνια βάντε κατέδραθον 8.296; καδδραθέτην, for κατεδραθέτην, 15.494; εἰ δέ κεν . . καταδράθω 5.471; ἔασον . . καταδαρθεῖν τί με Ar. Nu. 38; ὁ μακαρίτης οἴχεται, κατέδαρθεν Ar. Fr. 488.11, cf. Hp. Epid. 5.37, X. Ages. 9.3: in pres., to be falling asleep, opp. ἀνεγείρεσθαι (to be waking), Pl. Phd. 71d, 72b.
- 2 pass the night, κατέδαρθον ἐν Θησείῳ ἐν ὅπλοις Th. 6.61: so in pf., Pl. Smp. l.c.
κατα·δαρθάνω (f. -δαρθήσομαι, ao. 2 κατέδαρθον, pf. καταδεδάρθηκα)
1 s’endormir, dormir, Od. 5, 471 ; Hpc. 1151e ; Ar. Nub. 38 ; Plat. Conv. 219c, etc. ||
2 passer la nuit, Thc. 6, 61 ||
➳ Ao. 2 épq. κατέδραθον [ᾰθ] Od. 23, 18 ; ao. pass. au sens intr. κατεδάρθην, d’où 3 pl. épq. κατέδαρθεν, A. Rh. 2, 1227 ; 3 duel καδδραθέτην, par sync. et assimil. p. κατεδραθέτην, Od. 15, 494 ; sbj. καταδάρθωμεν, Ar. Th. 795, épq. καταδράθω, Od. 5, 471 ; inf. καταδαρθεῖν, Ar. Nub. 38 ; part. καταδαρθείς, Ar. Pl. 300 ; DC. 45, 1 ; Philstr. V. Ap. 2, 36.
1. in slaap vallen; in aor. slapen:
2. uitbr. de nacht doorbrengen:
καταδαρθάνω, (δαρθάνω), einschlafen, schlafen ; Hom. Od. 5.471 εἰ δέ κεν θάμνοις ἐν πυκινοῖσι καταδράθω, so Bekker, Wolf καταδραθῶ ; von dem aor. κατεδράθην steht Ar. Plut. 300 das partic. καταδαρθείς, wie Luc. Philops. 21 DC. 45.1, u. κατέδαρθεν, = κατεδάρθησαν, Ap.Rh. 2.1227 ; ἐν θάμνοισι κατέδραθον Od. 7.285 ; vom Beischlaf 8.296 ; καδδραθέτην, für κατεδραθέτην, 15.494 ; καταδαρθεῖν Ar. Nub. 38 ; com. Stob. fl. 121.18, wie Plat. Symp. 223b ; καταδαρθάνειν, im Ggstz von ἀνεγείρεσθαι, Phaed. 71d ; καταδεδαρθηκὼς ἀνέστην Symp. 219c ; Folgde.
†καταδαρθάνω
[κατα- 5.]
Aor. κατέδραθον Od. 7.285, Od. 23.18.
3 pl. κατέδραθον Od. 8.296.
Contr. 3 dual καδδραθέτην Od. 15.494.
Subj. καταδράθω Od. 5.471.
- 1
To go to sleep, compose oneself to sleep: εἴ κε θάμνοις ἐν καταδράθω Od. 5.471. Cf. Od. 7.285, Od. 8.296.
- 2
To sleep: καδδραθέτην οὐ τολλὸν ἐπὶ χρόνον Od. 15.494. Cf. Od. 23.18.
- 1
καταδαρθάνω , aor. κατέδραθον, du. sync. καδδραθέτην: fall asleep, sleep, Od. 23.18. (Od.)
καταδαρθάνω
aor2 -έδαρθον
metaph. -έδραθον
2nd pl. καδραθέτην
perf. -δεδάρθηκα
- 1to fall asleep, in aor. to be asleep, sleep, Od.:—in pres. to be just falling asleep, Plat.; perf. καταδεδαρθηκώς having fallen asleep, Plat.
- 2simply to pass the night, κατέδαρθον ἐν ὅπλοις Thuc.