καταδαίνυμαι
καταδαίνυμαι, to devour
καταδαίνυμαι, only in aor. 1 κατεδαισάμην,
- devour, consume, νιν φλὸξ κατεδαίσατο Phryn.Trag. 6, cf. Is. Fr. 152, Theoc. 4.34, Ael. NA 12.6, Ath. 9.399a.
κατα·δαίνυμαι [ῠ] (f. -δαίσομαι, ao. κατεδαισάμην) manger, dévorer, consumer, Thcr. Idyl. 4, 34 ; El. N.A. 12, 6 ; Ath. 399a ; fig. Phryn. (Paus. 18, 31, 4).
Étym. κ. δαίνυμι.
καταδαίνυμαι
fut. -δαίσομαι
- Dep. to devour, Theocr.