καταποντίζω
καταποντίζω, to throw into the sea, drown therein
Could not find καταποντίσας in Logeion dictionaries.
καταποντίσας aorist active participle masculine nominative singular, aorist active participle masculine vocative singular of καταποντίζω
καταποντ-ίζω,
- throw into the sea, plunge or drown therein, τινα Lys. 14.27, D. 23.169, Plu. Pyth. 2.403c, etc.: metaph., Axiop. 6 (Pass.); κ. τὰς βουλάς Lib. Or. 49.10:—Pass., v.l. in Plb. 2.60.8; καταποντισθεὶς ὑπὸ τῆς θαλάσσης D.S. 18.20; ἐν τῷ πελάγει Ev.Matt. 18.6; εἰς τὸ πέλαγος Plu. Tim. 13; sink, Ev.Matt. 14.30; of a ship, PPetr. 2 p.135 (iii B. C.).
κατα·ποντίζω, jeter à la mer : τινά, Lys. 142, 16 ; Dém. 677, 6, qqn ; au pass. καταποντίζεσθαι ὑπὸ τῆς θαλάσσης, DS. 18, 20, être submergé par la mer ; εἰς τὸ πέλαγος, Plut. Tim. 13 ; ἐν τῷ πελάγει τῆς θαλάσσης, NT. Matth. 18, 6, être précipité dans la mer, au fond de la mer ; fig. κ. τὰς βουλάς, Lib. 2, 576, jeter à la mer les projets, les desseins.
1. in zee gooien:
2. med.-pass. ook zinken, verdrinken:
καταποντίζω, ins Meer stürzen, versenken, ertränken ; Lys. 14.27 ; Dem. 32.23 ; Pol. 15.2.6 u. a.Sp.; κατεποντίσθησαν ὑπὸ τῆς θαλάσσης DS. 18.20 ; καταποντισθεῖσαν εἰς τὸ πέλαγος Plut. Timol. 13.
καταποντίζω
fut. σω
- to throw into the sea, drown therein, Dem., καταποντίζω, Hdt., Plat.